احسان بشیرگنجی
تماس با من
پروفایل من
      برج سینا ! (یادداشت ها و عکس های احسان بشیرگنجی)
من هیچگاه به قله ی اصلی نرسیدم! به قلم: احسان بشیرگنجی - ٢٩ خرداد ۱۳٩۱

برج سینا ! : دوست عزیزم رضا زارعی در روایتی صادقانه ، شرح تلاش تیم ایران در سال 1380 به قله ی ماکالو را اینگونه بیان می کند. به سهم خود از صداقت رضا زارعی سپاسگزارم!

در یکی از گزارشهای صعودآناتولی بوکرایف خواندم وی در 29 آوریل سال 94 خود به ماکالو، پس از صعود تا 35 متری قله و بازگشت به کمپ اصلی متوجه اشتباهش در صعود قله شده و به فاصله دو هفته در 15 می مجددن راهی قله می شود و موفق می شود در مدت 46 ساعت قله را صعود کند.
در تلاش سال 1380 بر روی ماکالو و پس از بازگشت از قله آنچه برایم تعجب داشت مکان نهایی صعود نخست بوکرایف به ماکالو بود و تصورم بر آن بود وی تا ابتدای یال نهایی صعود کرده باشد. اما نکته ای که امروز با خواندوبلاگ شازده کوچولو و فیلم و تحلیل شایسته او و همچنین عکسهای این وبلاگ به آن پی بردم به این ابهام 10 ساله پایان داد!
درست است ماکالو دارای یک قله فرعی به ارتفاع 8463 متر است و قله اصلی آن 8475 متر ارتفاع دارد که از نظر مسافتی هم 35 متر پس از قله اصلی قرار دارد. 
در صعود سال 80 زمانی که در هوایی بسته و همراه با بوران به انتهای برج قله (قله فرعی رسیدم) به خیال آنکه آن مکان انتهای مسیر قله است با شنیدن فریادهای آقای افلاکی که بدلیل خطرناک بودن مسیر مرا به بازگشت فراخوانده بود به پائین بازگشتم تا امروز با خواند وبلاگ شازده کوچولو به واقعیت صعودم به قله فرعی ماکالو پی ببرم و ابهام دو ارتفاع بودن ماکالو در منابع مختلف (قله اصلی 8475 متر و قله فرعی 8463 متر) برایم روشن شود.
و اینک با افتخار عنوان می کنم من تنها تا قله فرعی ماکالو صعود کرده ام.

پی نوشت- از شازده کوچولو بخاطر روشنگری منصفانه اش سپاسگذارم.


پی نوشت 2- این متن اعتراف به گناه نیست، زیرا هیچگاه در صعود به ماکالو دروغی گفته نشده، همه چیز بر مبنای نداستن واقعیت بوده و امیدوارم آغازی باشد بر صداقت سایر دوستان کوهنورد در صعودهای درون و برون مرزی!

پی نوشت 3- دوستان، نقد و تحلیل شعور و درک بالایی لازم دارد و هر تحلیلی را شایسته نقد نامیدن نیست!
پی نوشت 4- یاد دوستان و همراهانم در صعود ماکالو بالاخص داود خادم و محمد اوراز را گرامی میدارم.

پی نوشت 5- هیچگاه از کوهها برای افتخارات ملی، اهتزاز پرچمهای دروغین و یا ادعاهای دروغ بالا نرفتم و همواره بالاترین افتخار برایم ارضاء حس درونیم بوده و هست. در سال 83 و در صعود به اسپانتیک به یاد دوستانم محمداوراز و داودخادم و به احترامشان درحالی که بیش از 20 تن از همنوردانم بر فراز قله ایستاده بودند با افتخار از 20 متری قله بازگشتم، منتظر سایرین شدم و به عنوان آخرین نفر راهی کمپ 3 شدم. آن صعود برایم همواره از صعود به 8000 متریهایم بالاتر بوده و هست و ...

پی نوشت 6 - دوستانم در تیم ترانگو شب گذشته عازم پاکستان شدند تا به عنوان نخستین تیم دیواره نوردی کشورمان بر روی یکی از مطرحترین دیواره های دنیا تلاش کنند.
همچنین مهدی قلی پور و عظیم قیچی ساز دو کوهنورد تبریزی نیز راهی همین کشور شدند تا مهدی بر روی گاشربرومها و عظیم بر روی کی دو تلاش کند. 
برای تمامی این عزیزان آرزوی سلامتی و موفقیت دارم.


  سخن دیگری؟ ()