احسان بشیرگنجی
تماس با من
پروفایل من
      برج سینا ! (یادداشت ها و عکس های احسان بشیرگنجی)
یادداشت ارسالی سارا عدالیتان به قلم: احسان بشیرگنجی - ۱٩ بهمن ۱۳٩۱

 

 دوست گرامی ام  سارا عدالتیان طی یادداشتی دیدگاه خود را در خصوص یادداشت گذشته ی این وبلاگ با عنوان "به بهانه ی آخرین یادداشت پرستو ابریشمی در خاک خوب " برای برج سینا ارسال کردند که تماما در اینجا منتشر می شود.

سپاس از ایشان.
-----------------
 
سلام احسان عزیز!
 
دو روزه که فکرم درگیره. تو که خوب منو میشناسی. من اهل کامنت گذاشتن نیستم زیاد.  هر چی نگاه کردم جوابی برای هیچ کدوم نداشتم. واقعا نمی دونم چی بگم. من هیچ وقت فکرم درگیر این مسائل نبوده. این خصوصیت اخلاقی منه. باور کن جدی میگم. اینکه کسی از شخصی تعریف بکنه یا نکنه تغییری توی ارزشهای اون انسان ایجاد نمی کنه. ما اون چیزی هستیم که انجام میدیم. 
با احترام به لطف دوستانم، من خودم رو بهترین غارنورد نمی دونم و هرگز با این نگاه به غارنوردی نگاه نکردم که بهترین باشم. بلکه هدفم این بوده که در بهترین تیم قرار بگیرم و بتونم بهترین کار تیمی رو انجام بدم و بهترین کمک رو به پیشبرد اهداف تیمی بکنم  . 
غارنوردی یه فعالیت کاملا تیمیه. فعالیتی که در کنار ورزش، ارزش اصلی اون به پیشرفتهای علمیه که میشه ازش برداشت کرد. 
مشکل ما اینه که اغلب نمی تونیم کار تیمی انجام بدیم. تمام تلاش من این بود که یک تیم خوب رو حداقل از بچه های اطرافم تشکیل بدم. غارنوردایی که مثل هم کار کنند و همزمان پیشرفت کنند. تو بخوبی شاهد تمام کارام بودی اما متاسفانه اغلب افرادی که از سنگنوردی وارد این رشته میشن این تفکر رقابتی رو هم همراهشون میارن. متاسفانه این جریان مسموم اجازه نداد کار تیمی ما ادامه پیدا کنه و خب مسلما اولین ضربه رو خود اون افرادی خوردند که نگاه رقابتی داشتند، یعنی هیچ برنامه شاخصی نتونستیم اجرا کنیم چون تیم آماده این کار نبود، حتی اگه 1یا 2 نفر از نگاه خودشون بهترین! باشند. الان تمام تلاش من اصلاح این تفکر بین بچه هاست و امیدوارم بزودی نتیجه بده
در غارنوردی چیزی بنام تیم قله، افراد صعود کننده نهایی، فتح قله و ...چنین مسائلی معنا نداره
در اکسپدیشن های بزرگ دنیا غارنوردان از سرتاسر دنیا دور هم جمع شده و به اکتشاف در منطقه ای می پردازند. طنابگذاری، نقشه برداری، اکتشاف سطحی، عکاسی و غواصی در غار بین افراد تقسیم شده و هر کسی در حیطه توان و تخصصش فعالیت می کنه. در نهایت نتیجه کار به اسم تیم منتشر میشه! چیزی بنام پرچم یا پلاک در انتهای غار نصب نمیشه!!  هیچ اسمی بعنوان سریع ترین!! اولین خانم اولین آقا!! یا کسی که انتها رو دیده!! ثبت نمیشه. چون اینا در دنیای غارنوردی و غارشناسی مفهومی نداره
اینها رو گفتم تا بدونی چرا نظر خاصی راجع به این مسائل ندارم.  کافیه کمی وسعت دید خودمون رو گسترش بدیم و معیارهای خودمون رو جهانی تر کنیم تا بدونیم در غارنوردی تازه اول راهیم و کار برای انجام زیاد داریم. دنیای اطلاعاتی که هنوز خیلی هاش رو نمی دونیم... اینها دغدغه های من هستند و تمام ذهن و زندگی منو درگیر کردند
یه چیز رو همیشه سعی می کنم بخودم گوشزد کنم. اونم اینکه: سارا! لحظه ای که احساس کردی خیلی می دونی! آغاز توقف توست و وقتی حس کردی که بهترینی! مراقب باش! چون بزودی با سر زمین می خوری
 
قربانت
سارا
 
  سخن دیگری؟ ()