احسان بشیرگنجی
تماس با من
پروفایل من
      برج سینا ! (یادداشت ها و عکس های احسان بشیرگنجی)
آب طلب نکرده همیشه مراد نیست به قلم: احسان بشیرگنجی - ٢٤ خرداد ۱۳٩٢

آب طلب نکرده همیشه مراد نیست؛ گاهی بهانه ایست که قربانی ات کنند...
ما همه یک ملت هستیم. با نگاه ها و نقطه نظرات متفاوت و گاه متضاد. نباید اصل را فراموش کنیم. یک صندوق گذاشته اند وسط؛ من که نمی خواهم به آن نزدیک شوم و تو که به سمت اش می شتابی. ما همه یک ملتیم. اگر من می گویم نمی آیم به سعادت تو و کشورمان می اندیشم و اگر تو می گویی می آیم به سعادت من و کشورمان. وقتی هدف یکی باشد نیاز به توهین و دشنام نیست. تو راه خودت را برو و من هم راه خودم را می روم. مهم نیست که راهمان اینجا جداست. جاده یکی است. یک جا، این وسط، دوراهی می شود برای دور زدن یک مانع. تو آن راه را انتخاب می کنی و من این یکی راه را. مهم این است که بعد از این مانع، دوراهی دوباره به همان جاده واحد ختم می شود که مسیر هر دوی ماست. تا امروز هرچه گفتم از سر ترس بود. ترس از عاقبت و سرانجام این حرکت تو. برای خودت نگرانم و برای آینده ی انتخابت. اما امروز دیگر من راهم را انتخاب کرده ام و تو هم قدم در راه خودت نهاده ای. در این مدت، گاهی بعضی دوستانم با من بحث و گفتگو کردند و گاهی من با آنها. گاهی از کوره در رفتند و من لبخند زدم. گاهی از کوره دررفتم و بعضی رنجیدند. آنها که مرا به خاطر اختلاف عقیده ام از لیست دوستانشان حذف کردند، هنوز هم دوستشان دارم و آنها که این مدت به لیست دوستانم اضافه شدند را نیز. اگر کسی از من در این مدت رنجید، همان موقع عذرخواستم. بعضی پذیرفتند و بعضی نه. آنها که پذیرفتند بزرگواری کردند و آنها که دل چرکین ماندند را باز هم دوست دارم و باز هم می خواهم عذرم را بپذیرند. چیزی عوض نشده. این دوراهی دوباره به یک جاده می رسد. اینکه روحانی از صندوق بیرون بیاید، بیشتر برای من شبیه به یک رویای دست نیافتنی است تا واقعیتی دست یافتنی. اما باید اعتراف کنم گاهی فکر کردم شاید ما داریم اشتباه می کنیم، نمی دانم. تا هفته آینده همه چیز معلوم می شود. اگر زمان ثابت کرد حق با ما بود، من حقی به گردن کسی ندارم. امیدوارم، از ته دل و اعماق وجود، امیدوارم به خواسته تان برسید و با هم پیروزی را جشن بگیریم. ولی اگر اشتباه از شما بود، شک ندارم ما را محکوم می کنید، و عدم مشارکت ما را دلیل شکست تان خواهید دانست! اما بدانید ترس همه ما یک دلیل دارد: آینده کشورمان. از تمام دوستانم که در این مدت خواسته و ناخواسته آنها را رنجاندم پوزش می خواهم. این آخرین چیزی بود که درباره انتخابات پیش رو نوشتم.

  سخن دیگری؟ ()