احسان بشیرگنجی
تماس با من
پروفایل من
      برج سینا ! (یادداشت ها و عکس های احسان بشیرگنجی)
به بهانه یادداشت آخر عباس محمدی به قلم: احسان بشیرگنجی - ٢٦ مهر ۱۳٩٢

به دوست گرامی ام عباس محمدی

با سلام و احترام.

یادداشت شما را در خصوص ویژگی های ممتاز گشایش مسیر ایران بر روی برودپیک مرا بر آن داشت یادداشت کوتاهی در پاسخ شما بنویسم.

شما در یادداشت خود همانگونه که در بخش پیامهای وب سایت کوه نیوز نیز بدان اشاره کرده اید فقط نکات قوت این برنامه را یادآور شده اید.

در حالی که بعد از آن فاجعه ای که رخ داد گمان نکنم ، کسی تمایل چندانی داشته باشد که اینها را بداند آنهم هنگامی که هنوز گزارش جامع و کاملی از آنچه در برنامه گذشته است ، منتشر و ارائه نشده است.

به عقیده من زمانی میتوان به نکات قوت برنامه نظری انداخت و بر آنها بالید و از آنها دفاع کرد که تمام شبهات موجود در خصوص حادثه پیش آمده ، نحوه امداد رسانی و هزینه های سنگینی که برای جستجو صرف شد بر طرف شود و بعد از آن فرصت بسیار خواهد بود برای شاد بودن از نکات قوت برنامه و هماهنگی نهادهای کوهنوردی دولتی و مستقل و بین المللی!

اشاره داشته اید به نظر خانواده های گشایشگران. می خواهم سوالی از شما بپرسم مبنی بر اینکه در این مدت اخیر گفتگویی با آنها داشته اید؟ همچنان مطمئن هستید که نظرشان تغییری نکرده؟ من گمان نمی کنم همچنان بر نظری که شما در یادداشت خود بدان اشاره کرده اید ثابت قدم مانده باشند!

اگر خاطرتان باشد همایون بختیاری دبیر وقت باشگاه آرش در همان سالن برج میلاد بارها تاکید کرد که باشگاه آرش گزارش کامل این برنامه را ارائه خواهد کرد؟ آیا باشگاه آرش به وعده ای که داده بود عمل کرد یا همچنان دارد مقدمات این مراسم را فراهم می کند؟

می دانید چند روزی هست که مجددا درگیر این جریان شده ام و مکاتباتی نیز با برخی دوستان داشته ام (و به زودی با شما نیز تماسی خواهم داشت) و بدنبال راهی برآمده ام که حداقل برای خودم دلیل مصلحت اندیشیهای دوستانم در قبال سکوتی که در پیش گرفته اند را بدانم.

جناب محمدی عزیز ، قبول کنیم که اگر میتوانستیم مدیریتی در خصوص یادداشتهای منتشر شده بعد از حادثه داشته باشیم ، آن اعتماد ، آرامش و فضای منطقی که من یقین داشتم می شود در آن به پیش رفت جایش را به التهاب این روزهای کوهنوردی نمی داد تا عده ای معلوم الحال سعی در گل آلود ماندن این چشمه داشته باشند تا بقدر نیاز ماهی صید کنند و مشغول عقده گشایی های چندین ساله باشند..

یادداشت شما هرچقدر هم جامع و هرچقدر هم دقیق باشد که هست! برای شخص من که در جامعه کوهنوردی فعالیت می کنم ، دردناک بود و بغضی سخت به همراه داشت. 

چرا که زمان برای پرداختن به این موضوعات بسیار است و ما داریم با چنین یادداشت هایی هم خودمان را فریب می دهیم و هم زمان را از دست می دهیم و هم کوهنوردانی را قربانی یکسری تفکرات اشتباه می کنیم.

اگر ما بتوانیم در مدت زمان کوتاهی بجای پرداختن به موفقیت این برنامه ، علل حادثه را بررسی کنیم ، اگر بتوانیم سکوت عده ای از دوستان را بشکنیم ، بدون شک قدمی برداشته ایم بزرگ برای حرکتهای نوین جامعه کوهنوردی. جامعه ای که هنوز راه ها دارد که به آن بلندی ها برسد. بلندی های اخلاق و انسانیت.

زیاده گویی ام را بر من ببخشید.

با دوستی.

احسان بشیرگنجی / 26 مهر 92 / ارومیه

 

  سخن دیگری؟ ()